بعد از یه وقفه خیلی زیاد-با عرض شرمندگی-برگشتم .امیدوارم بتونم در خدمتون باشم

مطلبی که اینجا براتون نوشتم مخصوص دوستانیه که در امر آموزش والیبال مشغولند

خوشحال میشم با نظراتتون مطالبم رو کامل تر کنید.

قسمت اول

1- واليبال در سال ۱۸۹٥ برابر با ۱۲۷٤ شمسي، توسط شخصي به نام ويليام مورگان آمريکايي ابداع شد.

۲- نام واليبال در ابتدا میو نت  بوده است.

۳- واليبال در ابتدا ۹ نفره بوده و قوانين خاصي نداشته است.

٤- طول زمين واليبال ۱۸  مترو عرض آن ۹ متر است. 

قسمت دوم

۱- يک تيم واليبال متشكل از ۶ تا ۱۲ بازيکن مي باشد .

۲- وظايف کاپيتان: شركت در قرعه كشي – انتخاب زمين يا سرويس اول

۳- کاپيتان با نوار ۸ سانتي روي سينه زير شماره شناخته مي شود.

٤- كفش مسابقات در دو تیم نبايد يکرنگ باشد. 

قسمت سوم

کاپيتان يک تيم واليبال در دو بخش کاپيتان تيم و کاپيتان بازي فعاليت دارد. فقط کاپيتان حق صحبت با داور را دارد.

حضور هر تيم با كمتر از ۶ بازيکن در مسابقه به باخت آن تيم ختم مي شود.

در سيستم بازي تنبيهات شامل جرائم مختلف است.

دريافت كارت زرد مساوي است با از دست دادن يک امتياز و سرويس دريافت كارت قرمز باعث اخراج فرد مي شود و امتياز سرويس را از دست نمي دهد. دريافت كارت زرد و قرمز باعث اخراج فرد از جريان بازي و سالن مي شود. يک بازي شامل ٥ گيم است و هر گيم ۲٥ امتيازي، گيم پنجم ۱٥ امتيازي است و هر تيم که سه گيم را ببَرد، برنده نهايي است.

در هر گيم دو تايم اوت و ۶ تعويض وجود دارد.  

قسمت چهارم

۱- مربي به دو طريق بازيکن را تعويض مي كند:

   ۱) استفاده از وسايل الكترونيک

   ۲) اعلام تعويض با صداي بلند توسط مربي

۲- دادن علامت تعويض قبل از تعويض توسط مربي ضروري است و تعداد تعويض با انگشتان دست نشان داده مي شود.

۳- براي تعويض مجدد بايستي ۱ امتياز (يک رالي) رد و بدل شود.

٤- داشتن راكت شماره دار براي تعويض ضروري است.

٥- هنگام دفاع برخورد توپ به دست بازيکن مدافع، يک ضربه حساب نمي شود.

۶- وقفه هاي قانوني، تايم اوت و تعويض است.

   قسمت پنجم

۱- عدم اطلاع مربي از قوانين، جرايمي را در پي دارد.

۲- اولين جريمه تاخير، اخطار تاخير است.

۳- وقفه ها مي تواند به دلايل: قطع برق- پارگي تور- شكستگي آنتن باشد.

٤- در جا به جايي سالن به هر دليل، بازي گيم آخر، از ابتدا شروع مي شود.

٥- در مورد قطع بازي در يک سالن تا ٤ ساعت، ادامه بازي از امتياز آخر است. 

قسمت ششم

۱- رفتار ناپسند بازيکن در ابتدا اخطار شفاهي دارد.

۲- رفتار ناپسند بعدي بازيکن، باعث كارت زرد مي شود و توپ را براي سرويس به تيم مقابل مي دهند.

۳- يک تيم در داشتن يا نداشتن ليبرو مختار است.

٤- شماره بازيکنان از ۱ الي ۱۸ مجاز است.

٥- ليبرو بازيکن دفاعي است و حق سرويس، آبشار، حمله و دفاع ندارد.

۶- ليبرو بدون اجازه داور وقتي كه بازي در جريان نباشد در منطقه چهار مي تواند تعويض شود.

۷- در صورت مصدوميت ليبرو با اجازه داور فقط براي آن بازي، فرد ديگري ليبرو مي شود.

قسمت هفتم

۱- قوانين در واليبال شامل ۲۸ مورد مي باشد.

۲- در پايان هر ست، تيم ها، زمين ها را عوض مي كنند.

۳- وقفه بين هر ست ۳ دقيقه مي باشد.

٤- در مسابقات مهم مي توان وقفه بين ست ها را تا ۱٠ دقيقه افزايش داد.

٥- استتار: پوشاندن بازيکن سرويس زننده و توپ تا هنگام ورود به زمين حريف توسط ديگر بازيکنان را استتار گويند.

۶- استتار به دو صورت فردي و گروهي مي باشد.

۷- خطاهاي سرويس:

۱) مدت زمان سرويس از سوت داور ۸ ثانيه مي باشد.<쐠ȶ걈춬瘡⨰ΩҰΩ>

۲) جا نگرفتن در منطقه سرويس.

۳) پاي سرويس زننده روي خط قرار مي گيرد.

٤) با دو دست يا سر و پا بزند.

٥) رعايت نكردن چرخش.

۶) رها نكردن توپ هنگام زدن سرويس.

قسمت اول

۱- تمرين با هدف رسيدن به اوج عملكرد ورزشي انجام مي شود.

۲- رسيدن به اوج تمرين به

۳ دسته عوامل: تکنيکي- تاکتيکي، برنامه ريزي و تمرين بستگي دارد.

۳- پنج عامل در بحث برنامه ريزي موثر است:

۱) قدرت            ۲) استقامت      ۳) سرعت       

٤) هماهنگي      ٥) انعطاف پذيري

٤- استقامت عضلاني از ترکيب قدرت و استقامت، " توان " از ترکيب قدرت و سرعت است.

 استقامت در سرعت از ترکيب استقامت و سرعت، " چابكي" از ترکيب قدرت و هماهنگي، سرعت و انعطاف پذيري به وجود مي آيند.

٥- يک واليباليست در برنامه ريزي، بايد توان را افزايش دهد.

۶- سازگاري ساختاري عبارت است از:    

   ۱) به کارگيري گروهي عضلاني مضاعف      

   ۲) آماده سازي عضلات     

   ۳)- ايجاد تعادل بين عضلات خم كننده و باز كننده           

   ٤) گازهاي جبراني و پوشاندن نقاط ضعف

قسمت دوم

شاخص هاي تمريني

۱- مدت مرحله براي مبتديان ۸ تا ۱٠ هفته

                   براي نخبه ها ۳ تا ٥ هفته

۲- شدت تمرين براي مبتديان ۳٠ تا ٤٠ درصد و براي نخبه ها ٤٠ تا ۶٠ درصد مي باشد.

                   ( از يک وزنه براي يک بار بلند كردن استفاده مي شود.)

۳- تعداد ايستگاه ها: براي مبتديان ۹ تا ۱۲ و براي نخبه ها ۶ تا ۹ ايستگاه مي باشد.

(ايستگاه جايي است كه حركت خاصي در آن انجام مي شود.)

٤- تعداد حركات در هر ايستگاه براي مبتديان ۸ تا ۱٠ تكرار، براي نخبه ها ۱۲ تا ۱٥ تكرار مي باشد.

قسمت سوم

مرحله تبديل

 ۱- اولين بخش مرحله تبديل: تبديل قدرت به توان مي باشد.

هدف: تبديل قدرت پيشينه به توان

۲- شاخص هاي تمرين در اين مرحله:

۱) مدت زمان تمرين سه هفته  

۲) انجام تمرينات پوليومتريک  

۳) شدت تمرين «از سبك به پيشينه»

۳- تمرينات پوليومتريک سبك: پرش ها و پرتاب هاي كم ضربه

تعداد دورها ۱٠ تا ۱٥ دور        تكرار ۱٠ تا ۳٠ بار

٤- تمرينات پوليومتريک متوسط: به شكل واكنشي «پرش + جهش» از ارتفاعي بين ۲٠ الي ٥٠ سانتي متر

تعداد دورها ۱٠ تا ۲٥ دور       تكرار ۱٠ تا ۲٥ بار

٥- تمرينات پوليومتريک زير پيشينه: جهش هاي دو پا و يک پا

تعداد دورها ٥ تا ۱٥ دور        تكرار ۳ تا ۲٥ بار

۶- تمرينات پوليومتريک بسيار بالا: پرش هاي سقوطي از ارتفاع ۸٠ الي ۱۲٠ سانتي متر

تعداد دورها ٥ تا ۱٥ دور       تكرار ٥ تا ۱٥ بار

۷- تمرينات پوليومتريک پيشينه يا حداكثر: تمرينات واكنشي از ارتفاع ۶٠ سانتي متر به بالا

تعداد دورها ۱٠ تا ۲٠ دور    تكرار ٥ تا ۸ بار 

قسمت چهارم

بخش اول

تبديل قدرت پيشينه به استقامت در توان

۱- شاخصه هاي تمرين در اين مرحله:

   ۱) مدت زمان تمرين هفت هفته        

   ۲) شدت تمرين ٥٠ تا ۷٠ درصد   

   ۳) تعداد حركات ۲ تا ۳ حركت      

   ٤) تعداد دورها ۲ تا ٤ دور      

   ٥) تكرار ۱٥ تا ۳٠ بار      

   ۶) فاصله استراحت ٥ تا ۷ دقيقه    

   ۷) تعداد جلسات در هفته ۲ تا ۳ جلسه

نكته مهم: سرعت اجراي حركات در اين مرحله به صورت انفجاري و سريع مي باشد.

بخش دوم

 تبديل قدرت پيشينه به استقامت عضلاني ميان مدت

اخصه هاي تمرين در اين مرحله:

۱) مدت زمان تمرين ۸ الي ۱٠ هفته    

۲) شدت تمرين ٤٠ تا ٥٠ درصد         

۳) تعداد حركات ٤ تا ۸ حركت         

٤) تعداد دورها ۲ تا ٤ دور        

٥) تكرار حركات به صورت يکنواخت مي باشد.        

۶) فاصله استراحت ۲ دقيقه        

۷) تعداد جلسات در هفته ۲ تا ۳ جلسه

نكته مهم: سرعت اجراي حركات در اين مرحله به صورت متوسط مي باشد

 قسمت پنجم

مرحله حفظ قدرت بدست آمده در مراحل قبلي

۱- شاخصه هاي تمرين در اين مرحله: مدت زمان تمرين بستگي به مدت و برنامه مسابقات دارد.

۲- نوع تمرين: ٥٠ درصد حفظ توان – ۲٠ درصد حفظ استقامت

۲٠ درصد قدرت بيشينه – ۱٠ درصد حفظ استقامت عضلات مکان مدت

تعداد مسابقات در هفته:سبك

سنگين

تعداد حركات ۲ تا ۳ حركت – تعداد دور ۲ تا ۳ دور – تكرار ٤ تا ۶ بار

دو مسابقه: تعداد جلسات تمرين در هفته يک جلسه ۱٥ تا ۲٠ درصد سبك و نيمه سنگين

تعداد حركات ٤ تا ۶ حركت – تعداد دور ۱ تا ۲ دور – تكرار ٤ تا ۶ بار

شدت حركت ۷٠ درصد قدرت بيشينه در هر حركت – فاصله استراحت ۲ تا ۳ دقيقه

قسمت اول

 جمله اول: تغذيه از ويژگي هاي موجود زنده است.

جمله دوم: در گرمسير، متابوليسم بدن وابسته به قند است.

            در سردسير، متابوليسم بدن وابسته به چربي است.

جمله سوم: غذاهاي قبل، حين و پس از مسابقه، بايستي با هم متفاوت باشد.

جمله چهارم: غذاي هر ملت براي خودش بهترين است.

جمله ماقبل اول: مقوله غذاها به عوامل: فرهنگي، مذهبي و اقليمي بستگي دارد.

قسمت اول

۱- آمادگي جسماني مهمترين بخش از تمرين است.

۲- در چهارچوب كلي به شكل هرم: اول جسماني، سپس تكنيک، تاكتيک، آمادگي رواني و تئوري لازم است.

۳- آمادگي جسماني متشكل از: قابليت هاي قدرت- سرعت- توان- هماهنگي- چابكي- انعطاف پذيري- واكنش و تعادل مي باشد.

٤- آمادگي جسماني، آمادگي انرژي عضلاني است.

٥- دو عامل در آمادگي جسماني مهم است:

    الف) انجام آزمون هاي ويژه و يافتن نياز ويژه

    ب) تمرين هاي ويژه

قسمت دوم

۱- در تمرينات واليبال نبايد به حجم عضلات توجه كرد، بلكه بايد به افزايش قدرت توجه كرد.

۲- توان مساوي است با ترکيب قدرت و سرعت كه يک واليباليست احتياج دارد.

۳- سيستم انرژي در قديم ۹٠درصد غير هوازي و ۱٠درصد هوازي بوده است.

٤- در واليبال مدرن به دليل سرعت بالا انرژي بيشتري مصرف مي شود. ٥٠ درصد هوازي ٥٠ درصد غير هوازي مي باشد.

٥- دويدن هاي طولاني باعث ارتقاء سيستم غير هوازي مي شود. 

قسمت سوم

۱- تمرين ۳ قسمت دارد:

    الف) گرم كردن

    ب) بدنه تمرين

    ج) سرد كردن

۲- گرم كردن عمومي ٥ دقيقه. گرم كردن تخصصي ۱٠ دقيقه

۳- امتيازات گرم كردن:   

    الف) آسيب را كم مي كند.                 

    ب) از محيط آگاهي مي دهد.

    ج) مفاصل را روان تر مي كند.                       

    د) سوخت و ساز بدن را به جريان مي اندازد.

    و) مواد داخل مفاصل رقيق تر مي شود.           

    ز) چسبندگي عضلات كمتر و روان تر مي شود.

    ه) از لحاظ رواني آماده تر مي شويم.

٤- بدنه تمرين شامل ٥ قسمت است:

    الف) تنوع          

    ب) استراحت كافي         

    ج) رعايت تفاوت فردي    

    ه) طراحي و اجرا   

    و) متناسب با نيازها

٥- سرد كردن شامل تمرينات كششي كه موجب افزايش انعطاف پذيري است، مي باشد.

۶- ٤ مورد در تمرين مهم است:

  الف) چه نوع تمريني به كار بگيريم؟       

  ب) با چه شدتي تمرين کنيم؟         

  ج) چه مدت تمرين کنيم؟           

  دفعات تمرين در هفته؟د)

قسمت اول

۱-در روانشناسي ورزش، طرف مقابل روانشناس، ورزشكار و قهرمان يک رشته ورزشي كه فوق نُرم طبيعي جامعه سالم است مي باشد.

۲- علت نياز به روانشناس ورزشي؛ به لحاظ استرس فوق العاده است.

۳- در شاخص هاي رواني بازيکنان پست هاي مختلف مشخص مي شود.

٤- براي بالا بردن انرژي رواني احتياج به سنجش است.

٥- استفاده توأم از انرژي جسماني و رواني، باعث قهرماني است. 

قسمت دوم

 ۱- روانشناسي ورزشي عبارت است از: مجموعه مهارت هايي كه انجام به موقع و مستمر و دائمي و صحيح آنها مي تواند موجب افزايش انرژي در ورزشكاران شود.

۲- مقداري داشتن اضطراب براي ورزشكار به لحاظ داشتن انگيزه لازم است.

۳- تكرار و يکنواختي در شيوه تمرين، باعث افسردگي مي شود.

٤- براي رفع افسردگي بايستي روي فشار تمرين، نوع تمرين و مكان تمرين براي چند جلسه كوتاه تجديد نظر كرد.

٥- انگيزه شاخص بزرگ رواني در دو عامل دروني و بيروني است.  

قسمت سوم

۱- ورزشكار بايستي تکليف مدار باشد نه نتيجه مدار.

۲- تکليف مدارها نسبت به نتيجه مدارها موفق تر هستند.

۳- شاخص رواني اضطراب باعث افت قند خون و افت قند خون باعث اضطراب مي شود.

٤- براي دور كردن ذهن بازيکن از حريف، بايد در محل تمرين وسايل سرگرمي فراهم كرد.

امروز درباره فیبرها براتون مطلب آماده کردم

زماني که صحبت از رژيم به ميان مي آيد، بي اختيار به ياد برنامه غذايي محدود شده و طاقت فرسايي مي افتيم که در آن، مصرف کالري ها، قندها، چربي ها و حتي آب نيز تحريم شده و تنها به پروتئين اهميت داده شده است. اما بيان اين نکته نيز خالي از لطف نخواهد بود که رژيم، الزاما به معني برنامه غذايي مختص لاغري نيست. رژيم حتي به برنامه غذايي دوران حجم نيز مي تواند، اطلاق شود.

حال که به معني درست و واقعي رژيم اشاره اي کرديم، بد نيست به اين نکته نيز مختصر گريزي داشته باشيم که وجود فيبر کافي در رژيم غذايي از اهميت فوق العاده اي برخوردار است. فيبر ها در اصل نوعي از قندهاي پيچيده و در عين حال نيز غير ضروري هستند که در منابع گياهي يافت مي شوند. اين دسته از مواد اگرچه در دسته مواد غير ضروري طبقه بندي مي شوند اما در تغذيه آدمي و مخصوصا در تغذيه ورزشي از اهميت بسيار بالايي برخوردار اند.

اهميت فيبر در رژيم روزانه غذايي

مصرف روزانه مقادير کافي از فيبر در رژيم غذايي فوايد و تاثيرات مثبت فراواني براي انسان در پي دارد که از آن جمله مي توان به ايجاد احساس سيري در انسان، پر کردن معده، پايين آوردن کلسترول، تسهيل عبور مواد غذايي از روده بزرگ و در نهايت نيز کاهش واکنش گليسمي بدن نسبت به برخي غذاها اشاره کرد. موارد ديگري نيز در اين بين وجود دارد که به موقع به آنها نيز خواهيم پرداخت اما در اين فاصله اجازه دهيد تا اندکي در مورد خود فيبر و ويژگيهاي آن صحبت کنيم.

به دليل اينکه آنزيمهاي موجود در بدن ما قدرت و قابليت تجزيه کردن برخي از قندها را ندارد، فيبر نيز اگر چه در اصل چيزي فراتر از يک قند نيست و از گلوکوز نيز تشکيل يافته است اما براي بدن ما انسانها غير قابل تجزيه مي باشد. غير قابل تجزيه بودن اين ماده نيز به ماهيت و ساختار شيميايي و نوع پيوند برقرار شده بين مولکولهاي گلوکوز موجود در ساختمان آن بستگي دارد.

به عبارت ساده تر مي توان گفت که ترتيب قرار گرفتن و نوع پيوند بين مولکولها در ساختمان فيبر، امکان دسترسي آنزيمهاي بدن به گلوکوزهاي موجود در ساختمان آن را از بين مي برد. خواه باور کنيد يا نه، موز و سيب زميني از جمله مواد غذايي هستند که به طور کامل در برابر آنزيمهاي بدن مقاوم هستند و بدون اينکه دچار تغييراتي اساسي شوند، به سلامت از دستگاه گوارش رد شده و به روده بزرگ مي رسند!

هفت دسته عمده از فيبرها در طبيعت شناخته شده اند که اين هفت گروه شامل موارد زير مي شوند: سلولوز، همي سلولوز، صمغ، پکتيک، ليگنين و ....

سلولوز فراوانترين فيبري است که انسان به آن سر و کار دارد. اين ماده به فراواني در غذاهاي گياهي يافت مي شود. همي سلولوز نيز فيبري است که حاوي قندي 5 و 6 کربنه است. مواد پکتيکي نيز فيبري محلول در آب است که سرشار از «گالاکتورونيک اسيد» است. صمغ نيز فيبري است که گياهان در پاسخ به زخم هايي که بر مي دارند، از خود ترشح مي کنند.

طبقه بندي فيبرها

فيبرها را از نظر فيزيولوژيکي مي توان به دو دسته محلول در آب و نامحلول در آب تقسيم بندي کرد. در کشور ما که هنوز کشت آبي چندان همه گير نشده است و بازار ديم و ديم کاري رونقي فراوان دارد! نوشتن محتويات مواد غذايي مختلف بر روي برچسب آن چندان رايج نشده است و در برخي موارد نيز که اين مهم صورت مي گيرد، به نظر مي رسد که دقت قابل اطميناني در محاسبات صورت نگرفته و اعداد همين جور ديمي نوشته مي شوند. اين در حالي است که بر روي اغلب مواد غذايي اروپايي و آمريکايي، محتويات آنها با دقتي بسيار بالا ذکر مي شود. از روي برچسب مواد غذايي در اين کشورها به راحتي مي توان اندازه فيبر موجود در آن و نوع فيبر را نيز به دست آورد.

اما دانستن اينکه فيبر موجود در يک ماده غذايي از چه نوعي است، چه کمکي به ما مي کند؟ فيبرهاي نامحلول در آب عمدتا غير قابل تخمير اند اين در حالي است که فيبرهاي محلول در آب با حضور مخمرها و در شرايطي که شرايط محيطي مناسب باشد، به راحتي تخمير مي شوند. بعدا  بيشتر به اين موضوع خواهيم پرداخت اما در اين قسمت از بحث تنها به ذکر اين نکته بسنده مي کنيم که مصرف فيبرهاي محلول در آب در مقايسه با ديگر فيبرها، گاز بيشتري در روده ها توليد مي کند.

در صورتي که در يک وعده غذايي، مقادير زيادي از لوبيا و يا غذاهاي گياهي را مصرف کرده باشيد، تا مدتها احساس سير خواهيد کرده و شکم  و معده تان نيز به طور مشخصي پر، برآمده و باد کرده نشان خواهد داد. به دليل اينکه بدن قدرت تجزيه کردن فيبرها را ندارد، شما پس از خوردن اين ماده غذايي و با تجمع آن در معده و در روده ها، تا مدتها بعد از غذا احساس سيري مي کنيد. احساس گرسنگي شديد شايد عمده ترين دليلي باشد که شما را وادار به شکستن روزه لاغري و يا رژيم کاهش وزن مي کند. در صورتي که شما هنر استفاده بهينه از غذاها را ياد بگيريد و از محتويات و از ويژگيهاي منابع مختلف غذايي نيز به خوبي آگاه باشيد، به راحتي مي توانيد با تنظيم برنامه مناسب غذايي، احساس گرسنگي شديد در دوره هاي چربي سوزي و يا لاغري را مهار کرده و بي آنکه خود را عذاب داده باشيد، رژيم خود را تا کسب نتيجه مطلوب ادامه دهيد.

فيبرهاي محلول در آب در معده تبديل به ژل شده و بدين ترتيب، از سرعت حرکت مواد غذايي موجود در دستگاه گوارش و از سرعت تخليه شدن آن در روده بزرگ نيز کم مي کنند. روده ها و مخصوصا روده کوچک نيز در اين حالت، زمان طولاني تري براي هضم و جذب مواد غذايي پيدا مي کنند و نتيجه کار نيز به صورت بهبود کيفيت هضم و جذب مواد غذايي ديده مي شود. اما فيبرهاي نامحلول از آنجايي که به ژل تبديل نمي شوند، تاثيري در کند کردن فرايند تخليه در دستگاه گوارش ندارند. بنابراين و در صورتي که در دوره هاي رژيم لاغري و در فواصل بين وعده هايي که در برنامه داريد، احساس گرسنگي مي کنيد با خوردن فيبرهاي محلول در وعده هاي غذايي و با گنجاندن مقادير کافي از اين ماده طبيعي، مي توانيد با احساس گرسنگي که در اغلب موارد عامل اصلي شکست برنامه هاي شما مي شود، به راحتي مبارزه کنيد.

مسئله مهم و عمده اي که در مصرف فيبرهاي محلول در آب ممکن است رخ دهد، اين است که اين مواد که در معده آدمي به ژل تبديل مي شوند، مي توانند با به دام انداختن ديگر مواد غذايي نظير: قندها، پروتئنيها و چربي ها، مانع از رسيدن آنزيمها و شيره معده به اين مواد شده و بدين ترتيب از هضم و جذب شدن اين مواد در دستگاه گوارش جلوگيري کنند. اين پديده براي کساني که مقادير بسيار زيادي از مواد غذايي ياد شده را در رژيم روزانه غذايي خود مصرف مي کنند، مفيد واقع خواهد شد. اين خاصيت فيبرهاي محلول در آب به پايين ماندن گلوکوز و قند خون و همچنين به پايين ماندن کلسترول مضر خون کمک مي کند. کساني که از غذاهاي شيرين در  طول روز استفاده مي کنند و همواره از خطر ابتلا به انواع خفيف بيماري ديابت نيز مي هراسند، مي توانند با مصرف فيبرهاي محلول در آب در کنار غذاهايي که در طول روز مي خورند، از جذب شدن مقادير زايد قند و ورود آن به پيشگيري کرده و در نتيجه احتمال و امکان ابتلا به بيماري ديابت را به پايين ترين حد خود برسانند. اين در حالي است که اين افراد با به کار بردن اين ترفند، نياز چنداني به محدود کردن مصرف قندها و محروم کردن خود از مزه اي که آن را دوست دارند، نخواهند داشت.

تاثيرات فيبر در بدن آدمي

همانگونه که مطالعه کرديد، اشاره مختصري به تاثيرات مثبت اين دسته از مواد غذايي ظاهرا بي ارزش در کاستن از ميزان کلسترول مضر خون اشاره کرديم. اما تحقيقات انجام شده در مورد اين مواد به اين نتيجه رسيده است که فيبرها از طرق مختلف مي توانند در کاستن از ميزان کلسترول مضر موجود در خون عمل کنند.

فيبرها با تاخيري که در تخليه شدن معده به روده ها به وجود مي آورند، تاثير در خور توجهي در کاهش آهنگ و سرعت جذب  و ورود چربي ها در خون داشته و بدين ترتيب از ميزان کلسترول موجود در خون کم مي کنند. غذايي که با ژل حاصل شده از فيبرهاي محلول در آب در معده احاطه مي گردد، از تير رس آنزيمهاي گوارشي در امان مانده و بدين ترتيب، مانع بزرگي در سر راه ورود چربي ها به خون ايجاد خواهد شد که نتيجه آن نيز در طولاني مدت به صورت کاهش معني دار ميزان کلسترول مضر موجود در خون ديده مي شود.

همانگونه که پيشتر ذکر شد، فيبرهاي محلول در آب از طرق مختلف به کم شدن ميزان کلسترول موجود در خون کمک مي کنند. زماني که اين دسته از فيبرهايي که در وعده هاي غذايي خورده مي شوند، به روده بزرگ مي رسند، ترکيبي به نام «پروپيونات» را توليد مي کنند. اين ماده با ورود به خون، مانع از تشکيل شدن کلسترول در محيط خون شده و  به حفظ سلامت کمک فراوان خواهند کرد.

محلول و يا غير محلول بودن فيبر مصرفي شما در وعده هاي غذايي روزانه، در ميزان تاخيري که اين دسته ار مواد در گذر غذا از دستگاه گوارش ايجاد مي کند، دخالت مستقيم دارد. فيبرهاي محلول در آب در مقايسه با فيبرهاي نامحلول، راحت تر و سريعتر تحت تاثير باکتريهاي موجود در روده قرار گرفته و تخمير مي شوند.

فاکتور های آمادگی جسمانی

آمادگي جسماني يعني داشتن قلب، عروق خوني، ريه و عضلات سالمي که فرد بتواند به بهترين نحو، کارها و وظايف محوله اش را انجام داده و با شور و نشاط در فعاليتهاي ورزشي و تفريحات سالم شرکت کند. بايد توجه داشت اين تعريف شامل عامه مردم مي شود. اما زماني که صحبت از بخش ورزشي و ورزشکار در ميان باشد،عواملي چون تغذيه مناسب و کافي، نوع کار، ميزان استراحت، نداشتن اضطراب و فشارهاي عصبي بسيار با اهميت بوده و نمي توان نقش آنها را در برنامه يک ورزشکار ناديده انگاشت.

حال به بيان فاکتورهاي آمادگي جسماني که شامل 4 فاکتور بوده، مي پردازيم و هر چه اين فاکتورها در ورزشکاران بالاتر باشد، در بازدهي مهارت هاي ورزشي آنها تاثير بسزايي دارد.

 مهم ترين اين فاکتورها، استقامت قلبي و ريوي و يا به عبارت ديگر همان نام آشناي "توان هوازي" است. يعني جذب اکسيژن به مقدار کافي جهت فعاليت هاي طولاني، داشتن قلب قوي جهت رساندن خون کافي در هنگام فعاليت هاي سنگين و طولاني مدت مثل دوهاي بلند (ماراتن) قايقراني در مسافت هاي زياد.

ادامه مطلب بدنسازی و قسمت آخرش رو براتون آماده کردم

تغذيه

تغذيه نيز از ديگر فاکتورهايي است که ورزشکاران براي رسيدن به حجم عضلاني برتر نيازمند توجه کافي به آن هستند. در صورتي که بدن براي ساختن عضلات مواد غذايي اوليه خود را به مقدار کافي و در زمان مناسب دريافت نکند به ناچار شما را از رسيدن به حجم عضلاني نا اميد خواهد کرد.

در تغذيه ورزشي بيشتر از اينکه حجم غذاي مصرفي در موفقيت هاي ورزشي شما نقش داشته باشد تعدد وعده هاي غذايي و همين طور هم کيفيت و محتويات مواد غذايي مصرف شده در طول روز است که اهميت دارد.

تغذيه ورزشي الزماً به معني پر کردن شکم و يا پرخوري نيست. زماني که مقدار غذاي مصرفي خود در طول روز را به جاي 3 وعده در 6 وعده مصرف مي کنيد تداوم مواد غذايي به بدن را تضمين کرده و نه تنها از انباشته شدن چربي در بدن پيشگيري مي کنيد بلکه افزايش حجم عضلاني و سنتز پروتئين در عضلات را نيز تضمين مي کنيد.پروتئين مصرفي در طول روز از ارکان تغذيه ورزشي است و اين در حالي است که هيدرات هاي کربن و حتي چربي هاي مفيد نيز براي پيشرفت هاي ورزشي شما لازم و ضروري هستند. پروتئين مورد نياز بدن براي انجام فعاليت هاي ورزشي و همين طور هم براي ساختن و توسعه بافت هاي عضلاني را در اختيار بدن قرار دهيد و از قندهاي مناسب با نوع و شدت تمرين و همين طور هم متناسب با نوع و تيپ بدني خود نيز در رژيم روزانه غذايي استفاده کنيد. بدن شما علاوه بر اين دو دسته از درشت مغذي ها براي ساختن و توليد هورمون ها و براي ديگر موارد به چربي هاي مفيد و ضروي نيز نياز دارديه ورزشي ورزشکاران رشته هاي قدرتي مقالات متعددي را در اين سايت ارائه کرده ايم و به همين علت نيز در مورد اين مسئله سخن را به همين مختصر کوتاه مي کنيم.

مکمل هاي غذايي

سال ها قبل که استفاده از مکمل هاي ورزشي به اين شدت مصطلح نشده بود و تنوع چنداني نيز در اين زمينه وجود نداشت ورزشکاران براي تامين نيازهاي بدن به مواد غذايي ضروري خود نياز به همراه داشتن و همچنين خوردن حجم عظيمي از مواد غذايي بودند.

گذشته از تهيه مواد غذايي و به همراه داشتن حجم عظيمي از آنها، خوردن اين حجم از آنها نيز در بسياري از موارد مشکل ساز مي شد. به طور مثال ورزشکاري که پس از اتمام برنامه تمريني روزانه نياز فوري به پروتئين دارد خود تصور کنيد که چگونه مي توانست براي تامين نياز خود به اين درشت مغذي در حدود چند کيلوگرم مواد غذايي سرشار از پروتئين را در يک وعده و در شرايطي که پس از تمرين روزانه ناي سرپا ايستادن را ندارد مصرف کند؟

امروزه به مدد مکمل هاي غذايي که در اشکال و در انواع مختلف نيز تهيه و عرضه مي شود بر آورده کردن نياز بدن به منابع اصلي غذايي نيز آسان تر از قبل شده است.

یک سری تمرین برای بدنسازی براتون تهیه کردم که به ترتیب می نویسم .خوشحال می شم نظراتتونو بدونم

مقدمه

پرورش دادن عضلات را از اين جهت شايد بتوان با آموختن خواندن و نوشتن مقايسه کرد. زماني که شما با برنامه ريزي درست و اصولي پايه خود را قوي کنيد و اقدامات بعدي را بر پايه اي قدرتمند و محکم بنا کنيد اقدامات بعدي شما نيز از استحکام و قوام بيشتري برخوردار خواهد بود. اين در حالي است که پرورش دادن عضلات در شرايطي که به قوي بودن پايه اهميت ندهيد همانند ساختن قصري خواهد بود که پايه آن بر آب باشد!

تمرين براي مسابقات

کساني که به قصد شرکت در مسابقات تمرين مي کنند پيش از آنکه به حجم عضلاني بيانديشند بايد به داشتن بدني متناسب و شکيل فکر کنند. ورزشکاران براي رسيدن به اين هدف در بسياري از موارد علاوه بر غلبه کردن بر فاکتورهايي از قبيي حريفان و غيره  بايد از سد محکم و استواري به نام ژنتيک نيز بگذرند. سدي که طبيعت آن را در سر راه آنها قرار داده است.                 

ورزشکاراني که به قصد پيوستن به جرگه حرفه اي ها تمرين کرده و قصد آويختن مدال قهرماني بر گردن را دارند در تمريناتي که انجام مي دهند بايد نهايت دقت را داشته باشند تا مبادا تمرينات غلط و اشتباهي که در آغازين روزهاي تمرين انجام مي دهند سالها بعد و زماني که در مصافي جدي با حريفان بخت و شانس خود را مي آزمايند تمام رشته هاي آنها را پنبه نکند.

ورزشکاران زيادي هستند،که با داشتن تمرينات افراطي بر روي عضلات قسمت خاصي از بدن نظير کول يا بازو و ادامه دادن اين روش تمريني غلط در طولاني مدت، تناسب اندام خود را به کلي برهم زده و مشکلاتي را براي خود به وجود مي آورند که گاه سال ها تمرين شديد و حساب شده نيز براي برطرف کردن اين قبيل نقايص اکتسابي کفايت نمي کند.ورزشکاراني که صرفاً بر روي بالا تنه تمرين کرده و از اهميت تمرين بر روي عضلات بزرگ و سرنوشت ساز پا غفلت مي کنند نيز کساني هستند که از تفريط در تمرين دادن قسمت هاي خاص از بدن رنج مي برند و نتيجه اين تفريط آگاهانه را نيز در طولاني مدت و با تجربه کردن پي در پي شکست هاي سنگين خواهند ديد.در صورتي که نياز هر قسمت از بدن به تمرين را به خوبي برآورده کنيد رسيدن به فيزيک بدني مناسب نيز کار چندان مشکلي نخواهد بود. قبل از اينکه خود را حرفه اي قلمداد کرده و خود را در سطح قهرماني تلقي کنيد و نقاط قوت خود را در آينه به رخ خود و ديگر هم باشگاهي هايتان بکشيد نقاط ضعف خود را پيدا کرده و آن قسمت ها را با فشار مناسب تمرين وادار به رشد و افزايش حجم کنيد.به طور مثال اگر سرشانه هاي باريکي داريد در برنامه ريزي تمريني خود بر روي عضلات دلتوئيد تاکيد کنيد و از ناديده گرفتن و يا از پنهان کردن ضعف خود در اين ناحيه خودداري کنيد. ناديده گرفتن ضعف ها به معني پذيرفتن آنها و کنار آمدن با آنهاست. اين در حالي است دارواني که به قصد ايراد گرفتن از شما و يا به قصد امتياز دادن به شما بر ميز قضاوت خواهند نشست و شما نيز براي گرفتن امتياز و يا مقام در مقابل آنها قرار خواهيد گرفت با هيچ ضعف و نقصي کنار نخواهند آمد.

وظايف مربي پرورش اندام

مربي بايد از ابتداي تمرين و از مرحله نرمشي که ورزشکار براي گرم کردن بدن و عضلات خود انجام مي شود تا اتمام برنامه تمريني و خلاصه در تمام مدت تمرين بر بالاي سر ورزشکار خود حاضر بوده و عيوب و کاستي هاي برنامه تمريني که معمولا حين تمرين رخ مي نمايد را تصحيح کرده و مشکلات تکنيکي را نيز به ورزشکار خود گوشزد کرده و تکنيک صحيح را در حين تمرين به ورزشکار خود بياموزد. و بايد از تيپ بدني و ويژگي هاي منحصر به فردافراد تحت تعليم خود اطلاع کافي حاصل  کرده و با ديدي باز وارد گود شود.به طور مثال تمريني که براي تيپ هاي بدني مزومورف مناسب است در مورد ديگر تيپ هاي بدني کاري از پيش نخواهد برد و تمرينات مختص ديگر تيپ ها هم همين طور. بنابراين تمرين بدني مناسب هر کس بايد با توجه به ويژگي هاي منجصر به فرد آن شخص برنامه ريزي شود

زمان استراحت بين تمرينات

در برخي موارد از اهميت خود تمرين و يا تغذيه نيز بيشتر است. سال ها قبل که علم جايگاه خود را به اين صورت در ورزش و مخصوصاً در ورزش هاي قدرتي پيدا نکرده بود ريکاوري نيز کمتر مورد توجه ورزشکاران و مربيان قرار مي گرفت.تئوري هاي قديمي که امروزه ديگر از رده خارج شده و به قولي مي توان گفت که منسوخ شده است اين طرز فکر غلط را به ورزشکاران القا مي کرد که راه رسيدن به قهرماني در رشته هاي قدرتي تنها و تنها  از باشگاه مي گذرد و بس!بر پايه اين عقيده غلط که امروزه در برخي باشگاه ها و در بين برخي ورزشکاران و مربياني که ديگر در دسته فسيل ها دسته بندي مي شوند نيز کماکان رايج و مرسوم است تمرين زياد و فشرده تا جايي که ممکن است بايد در برنامه ورزشي ورزشکاران و مخصوصاً ورزشکاران تازه کار و مبتدي گنجانده شود تا بدن پخته تر شده و براي قهرماني آماده شود.هموز هم برنامه هاي تمريني وحشتناکي وجود  دارد که مربيان براي ورزشکاران تازه کار  تنظيم مي کنندبه طور مثال: برنامه هاي مبتني بر 6 روز تمرين و 1 روز استراحت در هفته!!!!!!!! شايد مربي برنامه هاي تمريني مضحکي که هر قسمت از عضلات بدن مبتديان را دو جلسه و در برخي موارد نيز 3 الي 4 جلسه در هفته تمرين مي داد و دست آخر نيز متعاقب اين روش تمريني غلط، عارضه تمرين زدگي که مربيان و ورزشکاران اطلاعات چنداني در مورد آن نداشتند نيز ورزشکار را از پا در مي آورد و او را براي هميشه از ورزش و باشگاه گريزان مي کرد.امروزه که اهميت و ارزش ريکاوري در جلوگيري از بروز مصدوميت و همين طور هم در پيشگيري از عارضه تمرين زدگي بر متخصصان و ورزشکاران روشن شده است گفته مي شود که مبتديان هر قسمت از بدن را بايد 1 جلسه در هفته با فشار تمرين آشنا کنند نه دو بار.مسئله مهمي که اغلب ورزشکاران و در برخي موارد نيز اغلب مربيان از آن غفلت مي کنند اين است که اين ريکاوري است که مسئول مستقيم رشد عضلاني شماست نه تمرين!. عضلات در باشگاه بزرگ نمي شوند بلکه در روزهاي استراحت! زماني که شما با وزنه هاي سنگين تمرين مي کنيد بي آنکه خود بدانيد رشته ها و تارهاي عضلاني خود را با دستان خود به دست مرگ مي سپاريد! مرگي که رويش دوباره، قوي تر و حتي بيشتر را به دنبال خواهد داشت به صورت عارضه تمرين زدگي در ورزشکاران ديده مي شود. عارضه تمرين زدگي علاوه بر اينکه شما را در برابر مصدوميت هاي ناشي از تمرين آسيپ پذير مي کند بلکه پروتئين موجود در عضلات شما را تجزيه کرده و به مرور نيز از حجم عضلاني و همين طور هم از قدرت بدني شما به مقدار محسوسي کم مي کند.

شما با استراحت کردن در بين روزها و در بين جلسات تمريني که داريد امکان ريکاوري کامل را براي بدن و عضلات خود فراهم کرده و فرصت زماني لازم براي رشد را نيز در اختيار بدن و عضلات قرار مي دهيد.

تناسب اندام، نتيجه يك فعاليت بدني منظم است و شادابي بيشتر و محافظت در مقابل بيماري ها را به همراه دارد. تناسب اندام حداقل باعث كاهش ابتلا به ناخوشي و مرگ مي شود. پس به سوي تناسب بيشتر گام بر داريد.

قبل ازشروع

اگر سن شما 35 سال يا بيشتر است، بيماري قلبي و يا بيماري ديگر داريد، بايد قبل از شروع تمرينات توسط پزشك معاينه شويد يا برنامه تمرين خود را اصلاح كنيد. قبل ازهر كاري ، بدن خود را گرم كنيد. براي مثال: چند دقيقه درجايي قدم بزنيد. چند دقيقه استراحت كنيد و بعد دوباره حركت را آغاز كنيد. اين كار به ماهيچه هاي شما كمك مي كند كه حالت اوليه خود را پيدا كنند.

مرحله اول

كار خود را با راه رفتن، شناكردن، دوچرخه سواري يا انجام بعضي ديگر از فعاليت ها در هواي آزاد، حداقل به مدت 20 تا 30 دقيقه و 3 بار در هفته شروع كنيد. ضربان قلب شما حداقل بايد 60 درصد ماكزيمم خود باشد( براي به دست آوردن تعداد ضربان قلب، سن خود را از 220 كم كنيد و حاصل را در 6/0 ضرب كنيد) اگر اين كار براي شما مشكل است، تمرين خود را به آرامي به مدت 15 دقيقه شروع كنيد تا ضربان قلب به 50 درصد ماكزيمم خود برسد. سپس هر هفته چند دقيقه به زمان قبلي اضافه كنيد.

نتايج

انعطاف و نرمي بيشتر بدن را باعث مي شود. انرژي شما چند برابر شده و بدنتان شكل بهتري مي گيرد. احتمال ظهور سرطانها، امراض قلبي و بيماري هاي ديگر كاهش مي يابد.

مرحله دوم

3 تا 5 بار در هفته به مدت 30 دقيقه به ميزان فعاليت هاي خود در هواي آزاد بيافزاييد تا ضربان قلب شما در مدت طولاني به 75 درصد ماكزيمم خود برسد.

نتايج

بنيه شما قوي مي شود. احتمال سرما خوردگي و ابتلا به آنفولانزا كاهش مي يابد. فشار خون، كلسترول، اضطراب و افسردگي كاهش مي يابد. احتمال ابتلا به بيماري هاي ديگر نيز كاهش مي يابد.

مرحله آخر

هر هفته اين 5 عمل را حداقل به مدت 45 دقيقه انجام دهيد: دويدن، شنا كردن، دوچرخه  سواري، تند راه رفتن و اسكيت سواري تا ضربان قلب شما به حداقل 75 در صد ماكزيمم برسد.

نتايج

سطح انرژي شما به حداكثر مي رسد. چربي بدنتان كاهش يافته و عضله هاي شما اضافه مي شود. شانس زندگي طولاني و سالم بيشتر خواهد بود.

بهترين نوع فعاليت بدني چيست؟

شما مجبور به انجام ورزش هاي سنگين، براي رسيدن به مزاياي سلامتي واقعي ناشي از فعاليت بدني نيستيد. توصيه مي شود براي اين كه از سلامتي بهره مند شويد، كارهاي متناسبي مانند: باغباني، راه رفتن و هل دادن كالسكه بچه را حداقل به مدت 30 دقيقه به كارهاي روزانه خود اضافه كنيد. مهم اين است كه اعمال خوشايند را انتخاب كرده و پيوسته آنها را انجام دهيد.

چه نكاتي در فعاليت بدني حائز اهميت است؟

فعاليت بدني در طول دوره بلوغ كاهش مي يابد و كم خوردن و به اندازه خوردن نيمي از رسيدن به سطح تناسب است. فعاليت بدني نيز نيمي ديگر از موارد مهم در اين راه است، در زير به نتايج زيادي كه از تمرينات ناشي مي شود، اشاره شده است: افزايش قوه تشخيص، بهبودي حالت هاي ناخوشايند ( افسردگي، عصبانيت و...) افزايش انرژي،  توانمندي قلب، نيرومندي ماهيچه ها، سوزاندن كالري، كاهش استرس، كاهش احتمال بيماري هاي قلبي، فشار خون و ديابت، كاهش احتمال بسياري از سرطان ها.

خوب به آخر مبحث دوپینگ رسیدیم

امیدوارم به دردتون خورده باشه

منتظر مقالات بعدی باشید

کاربرد غیر مجاز داروها در ورزش(دوپینگ)

استروئیدهای آنابولیزان:

استروئیدهای آنابولیزان،مشتقات هورمونهای مردانه یا تستوسترون میباشد که در مقایسه با خود تستوسترون(هورمون مردساز)دارای اثرات آنابولیک بیشتر و اثرات مردانه(آندروژنیک)کمتر هستند.مصارف درمانی این گروه دارویی،شامل اختلالات عملکرد غدد جنسی مردانه،کم خونی،سرطان پستان(به عنوان داروی کمکی)آنژیوادم ارثی و آندومتریوز(بیماری زنان)،تاخیر در رشد استئوپروز(پوکی استخوان)،سوختگی و جراحی میباشد.برای درمان کوتاه مدت از انواع خوراکی نظیر متیل تستوسترون و جهت درمان بلند مدت از انواع تزریقی مانند ناندرولون استفاده میشود.نخستین گزارشات حاکی از کاربرد نابجای این داروها در ورزش به سال1950 مربوط میشود تا جایی که گروهی از وزنه برداران و بدنسازان مرتکب دوپینگ با این داروها شده بودند.پس از آن درخشش وزنه برداران روسی را در المپیک 1960 به مصرف داروهایی از این دسته نسبت دادند. استروئیدهای آنابولیزان در سال 1974 به فهرست داروهای ممنوعه اضافه شدند.

بدلیل احتمال مصرف نابجای هورمون تستوسترون توسط ورزشکاران برای فرار از نتایج آزمایش مثبت در سال1684 نسبت غلظت ادراری تستوسترون به ابی تستوسترون معادل6 به1 بعنوان حد مجاز شناخته شد و بالاتر از آن،نشانگر مصرف تستوسترون خارجی قلمداد گردید.(زیرا این ترکیب در بدن یک فرد عادی وجود دارد)خلع مدال طلای بن جانسون دونده کانادایی در المپیک1988 سئول به دلیل مصرف نابجای داروی استانوزولول و ده ها مورد دیگر از این دست نشانگر وسعت مصرف این داروها در ورزش امروز میباشد.این داروها توسط ورزشکاران جهت افزایش کارآیی ورزشی،حجم و قدرت عضلانی،ایجاد ظاهری درشت و خشن نما و بالاخره افزایش حالت تهاجمی و کاهش احساس خستگی استفاده میشوند.بیشترین میزان مصرف این داروها در رشته های بدنسازی،دومیدانی،کشتی،وزنه برداری و فوتبال گزارش شده است.اولین گروه از اثرات جانبی این داروها،عوارض مردانه(اندروژنی)ناشی از آنها است که شامل پیدایش و افزایش جوش صورت،طاسی،تحلیل رفتن شور جنسی،تحلیل بیضه ها،تحریک پذیری،حالت تهاجمی،ژنیکوماستی(بزرگ شدن پستانها) ایجاد صفات مردانه در زنان و بالاخره عقیمی میباشد.عوارض عضلانی اسکلتی این داروها شامل تسریع بسته شدن اپی فیز استخوان ها(خط رشد) در دوران نوجوانی و جوانی و بنابراین رکورد رشد،افزایش احتمال در رفتگی استخوان،عدم تناسب عضله با زردپی و بالاخره تخریب مفاصل میباشد.

استروئیدهای آنابولیزان پس از بسته شدن اپی فیز تاثیری بر روی رشد استخوان ها ندارند.عوارض کبدی استروئیدهای آنابولیزان گسترده بوده و در زمره عوارض بلند مدت و خطرناک این داروها میباشد.این عوارض در هنگام مصرف انواع خوراکی داروها بیشتر دیده میشوند و امروزه بدلیل روی آوردن ورزشکاران به این نوع از داروها به لحاظ دفع سریعتر آنها نسبت به انواع تزریقی،متاسفانه مبزان مصرف نوع خوراکی بالا رفته است.اثر بر روی متابولیسم (سوخت و ساز)کبدی داروها و استروئیدهای درون زا،احتباس صفرا و یرقان انسدادی،نارسایی کبدی،تخریب بافت کبد و بالاخره سرطان های خوش خیم و بدخیم از جمله عوارض کبدی این داروها هستند که زمان بروز آنهاحتی تا22 سال بعد از مصرف دارو نیز گزارش شده است.دسته بندی عوارض جانبی داروهای آنابولیزان،بر روی کلیه و پروستات ایجاد میشوند که مهم ترین آنها بزرگ شدن پروستات و سرطان پروستات و سرطان کلیه هستند.از جمله مهم ترین عوارض قلبی-عروقی و خونی استروئیدهای آنابولیزان که به فراوانی مشاهده میشوند و بدین ترتیب افزایش احتمال بروز سکته قلبی(انفارکتوس میوکارد) و سکته مغزی،افزایش میزان انعقاد خون و افزایش تعداد سلولهای خون (پنی سیتمی) قابل ذکر هستند.علاوه بر اثرات جسمانی فوق الذکر،دسته ای از اثرات روحی-روانی نظیر افسردگی،هیجان،جنون و بالاخره اعتیاد نیز در اثر مصرف این داروها ایجاد می شوند.

سلام به همگی

ادامه بحث دوپینگ رو در خدمتتون هستم

راستی نظرات شما باعث بهتر شدن مطالب وبلاگ خواهد شد.یادتون نره

قوانین جاری:

همچنین که در بخشهای پیشین ذکر شد اتکا به مقررات و اعمال مجازاتهای شدید برای مرتکبین دوپینگ،در کنار برنامه های مدون آموزشی و پرورشی فکری جوانان ورزشکار برای مبارزه با این ضد ارزش ضروری میباشد.سازمانهایی نظیر کمیسیون پزشکی کمیته بین المللی المپیک،کمیته المپیک ایالات متحده و سایر سازمانهای اجرایی و بین المللی،همگی با محکوم نمودن دوپینگ در ورزش،مقررات خاصی را در مسابقات تحت پوشش خود به مرحله اجرا گذاشته اندو در قالب این مقررات مجازاتهای ویژه ای را نیز جهت مرتکبین دوپینگ پیش بینی کرده اند.

با تمایز بین استفاده آگاهانه و عمدی از یک سوء مصرف غیرآگاهانه در قالب فرمولهای دارویی درمانی(نظیر وجود داروهای ممنوعه در فرمولهای ضد سرماخوردگی یا ضد اسهال)مجازاتهای خود را چنین اعلام نموده است:

دوپینگ آگاهانه

سه سال محرومیت از شرکت در مسابقات رسمی برای اولین مورد تخلف.

محرومیت مادام العمر از شرکت در مسابقات رسمی برای دومین مورد تخلف.

دوپینگ غیر آگاهانه

سه ماه محرومیت از شرکت در مسابقات رسمی برای اولین مورد تخلف.

دو سال محرومیت از شرکت در مسابقات رسمی برای دومین مورد تخلف.

لازم به ذکر است که در تمامی موارد فوق الذکر،اگر فرد خاصی موفق به دریافت مدال شده باشد مدال وی باز پس گرفته میشود.

قوانین و مجازاتهای دوپینگ
در صورت استفاده از استروئیدهای آنابولیک،داروهای ادرارآور، هورمونهای پپتیدی وگلیکوپروتئینی و آنالوگهای آنها یا دستکاری فیزیکی،شیمیایی یا دارویی ادرار محرومیت های زیر اعمال میگردد:

در اولین ارتکاب جرم:4-2 سال تعلیق

 در دومین ارتکاب جرم:تعلیق مادام العمر

 در صورت استفاده از مواد و روشهای غیر مجاز بجز مواردی که در بالا ذکر شد:

 در اولین ارتکاب جرم به مدت3-6 ماه

 در دومین بار به مدت 2سال

 در سومین ارتکاب به صورت مادام العمر محروم میشود.

به هنگام استفاده از مواد محدود شده حکم محرومیت بر حسب مورد صادر خواهد شد.در نهایت فدراسیون ملی هر کشور مسوول شرکت سالم و عاری از دوپینگ ورزشکاران در مسابقات است.به همین جهت در صورت احراز دوپینگ توسط ورزشکار مجازاتها و جریمه هایی نیز برای فدراسیون مربوطه در نظر گرفته می شود.

در دوران محرومیت ورزشکار:

صلاحیت انتخاب برای مسابقه در هیچکدام از مسابقات بین المللی به رسمیت شناخته شده و یا هر مسابقه ای که تحت نظارت فدراسیون ملی باشد را ندارد.

محروم از شرکت در سمینار یا همایش است.

صلاحیت انتخاب بازی یا هر موقعیت شغلی نظیر داوری،مربیگری،مسئولیت،ریاست،مشاوره و... را ندارد.

هرگونه ترفیع،مدال،عناوین و مقامهایی که در هنگام یا پس از تاریخ دوپینگ کسب کرده است از وی سلب خواهد شد.

هر ورزشکار،مربی،داور،رئیس،مشاور یا هر شخصی که در رابطه با مواد ممنوعه یا روشهای ممنوعه مجرم شناخته شود،در همان اولین ارتکاب جرم به طور مادام العمر محروم میگردد.

روش انتخاب ورزشكاران براي آزمايش دوپينگ

در مسابقات بین المللی بر چه مبنایی جهت آزمایش دوپینگ انتخاب می شوند؟

روش انتخاب ورزشکاران برای انجام آزمایش،مطابق با قوانین جاری کنترل دوپینگ در هر رویداد ورزشی است.در بازیهای المپیک،بطور معمول مقامهای اول تا چهارم  در هر رشته،به علاوه یک یا چند نفر که به صورت اتفاقی انتخاب میگردند،برای تست در نظر گرفته می شوند.دررشته های ورزشی رکوردی نظیر دو ومیدانی،وزنه برداری،شنا،نتیجه منفی آزمون برای ثبت رکورد ورزشکاران الزامی است.بنابراین در هر مکان و در هر زمانی این احتمال وجود دارد که هر ورزشکار برای آزمایش دوپینگ انتخاب شود.هر چند که در آن مسابقه موفقیتی کسب نکرده باشد.

دوپينگ با داروهاي معمولي

آیا دوپینگ تنها از طریق تزریق داروهای پیچیده و یا کمیاب صورت می گیرد؟

خیر،بسیاری از داروها و فراوردههای ساده ای که حتی نیاز به نسخه پزشک ندارد(نظیر داروهای ضدسرفه،ضدسرماخوردگی و...)ممکن است حاوی موادی باشد تست دوپینگ را مثبت نماید.به همین جهت قبل از مصرف هر گونه داروو توسط ورزشکار باید با پزشک مشورت شود.

عوارض

از عواض جانبی استروئیدهای آنابولیک (نظیر تستوسترون،ناندرولون و ...)که گاهی توسط ورزشکاران مورد سوءاستفاده قرار میگیرد چه میدانید؟

این داروها دارای عوارض جانبی بسیاری هستند که برخی از آنها برگشت پذیر و بعضی دیگر غیرقابل برگشت می باشند از جمله میتوان موارد ذیل را نام برد

الف)عوارض قلبی و عروقی:احتباس آب و نمک،افزایش حجم خون،ازدیاد فشار خون،افزایش چربی های خون،بی نظمی ریتم قلب،تغییر ابعاد قلب،انفارکتوس فلبی و سکته مغزی

ب)عوارض کبدی:اختلال کبدی،اختلال در عملکرد کبدی،افزایش آنزیم های کبدی،یرقان و سرطان کبد.

ج)عوارض جانبی خاص مردان:کاهش تعداد اسپرم ها،تحلیل رفتن بیضه ها،عقیمی،بزرگ شدن پستان ها،احساس دفع فوری و مکرر ادرار،کاهش توانایی جنسی.
د) عوارض جانبی خاص زنان:اختلال در قاعدگی،هیرسوتیسم(رشد زیاد مو در نواحی غیر طبیعی مثلاً در صورت خانم ها)،تاسی،کلفت شدن صدا،تحلیل پستانها،سرکوب شیردهی،پوست چرب و آکنه.

ه)عوارض جانبی در پسران نابالغ:بسته شدن زودرس غضروف های رشد و توقف رشد قدی،رشد غیرطبیعی مو،تیرگی پوست

و)عوارض روانی:افسردگی،هیجان بیش از حد،پرخاشگری،بی ثباتی عاطفی،حالت تهاجمی و خشونت،بی خوابی،اضطراب،اختلالات شخصیت و وابستگی روانی به دارو.

دليل استفاده از داروهاي ادرار آور در ورزشكاران

به سه دلیل:نخست آنکه این داروها ممکن است در کاهش سریع وزن و رسیدن به رده وزنی مورد نظر موثر باشند،این امر به ویژه در رشته های ورزشی مانند کشتی،وزنه برداری،بوکس که در رده های وزنی خاصی انجام میگیرند،صدق میکند.

ثانیاً دیورتیکها ممکن است برای رفع احتباس مایع ناشی از مصرف استروئیدهای آنابولیک بکار روند.این امر احتمالاً در ورزشکاران پرورش اندام که می خواهند هر چه بیشتر عضلانی بنظر برسند،سودمند است.

ثالثاً ورزشکاران ممکن است از دیورتیکها استفاده کنند تا میزان دفع ادرار را تغییر دهند و باعث تغییر غلظت داروهای غیرمجاز در ادرار شوند.بدین ترتیب

ورزشکاری که برای آزمون دارویی انتخاب شده سعی میکند تا حجم ادرارش را بالا برده و داروهای دوپینگ یا متابونیتهای آنها را در ادرار رقیق نماید.

البته نشان داده شده است که این تقلب احتمالاً موثر نیست.

دوپينگ خوني

دوپینگ خونی چیست و در چه ورزش هایی استفاده می شود؟

تزریق خون به یک فرد با سطح طبیعی گلبول قروز در جهت افزایش هموگلوبین را دوپینگ خونی می گویند.هدف از این کار افزایش توانایی حمل اکسیژن در خون و بنابراین افزایش قدرت استقامتی آن شخص میشود.انتقال خون میتواند از یک دهنده  با گروه خونی مشابه و سازگار (انتقال همسان)انجام شود و یا تزریق مجدد خون فرد به خودش بعد از یک دوره ذخیره صورت گیرد(انتقال از خود)بدین ترتیب افزایش ناکهانی توده گلبولهای قرمز با انتقال گلبولها به فرد موجب افزایش توان هوازی حداکثر و آمادگی جسمانی هوازی یم گردد.با توجه به اینکه دوپینگ خونی مقاومت را افزایش می دهد استفاده از آن در ورزشهای استقامتی مثل اسکی،دو ماراتن و دوچرخه سواری گزارش شده است.

نمونه گيري براي آزمايش دوپينگ

در آزمایشات دوپینگ نمونه گیری از بیمار به چه صورت است؟

در موارد معمول،آزمایش دوپینگ بر روی نمونه ادراری انجام میشود.درصورت مثبت شدن نمونه ادرار،برای تایید نتیجه از تجزیه نمونه خون استفاده میشود.در صورت شک به دوپینگ خونی و یا مصرف موادی که با آزمایش خون بهتر قابل شناسایی هستند نمونه خونی از فرد گرفته خواهد شد.

دوپينگ با چاي وقهوه و كوكاكولا

آیا مصرف چای،قهوه یا کوکاکولا می تواند باعث مثبت شدن تست دوپینگ شود؟

کافئین یک ماده دارویی فعال است که در نوشیدنی های مرسوم نظیر چای،قهوه و کوکاکولا وجود دارد.میان آن بسته به نوع نوشیدنی و نحوه تهییه آن متغیر است.بر اساس یک پژوهش مصرف حدود 1000 میلیگرم کافئین می تواند سطح آنرا در ادرار به حد غیر مجاز برساند.غلظت متوسط کافئین در چای و قهوه به ترتیب 80-50 و 150-80 میلیگرم می باشد.بنابراین می توان دریافت که با مصرف مفرط و بیش از اندازه این نوشیدنیها ممکن است تست دوپینگ مثبت شود هر چند که در حالت طبیعی این میزان مصرف نمیگردد.علاوه برای کافئین یکی از محتویات برخی از داروها نظیر داروهای سرماخوردگی و میگرن است که البته میزان آن در هر دور کمتر از 100 میلیگرم میباشد. کافئین دارای یک اثر تحریک مرکزی مشابه با آمفتامین است که خستگی را تقلیل داده و تمرکز و هوشیاری را افزایش می دهد ولی دورهای بالای آن میتواند باعث لرزش اندامها،اضطراب،بیخوابی و حالت عصبانیت شود

سلام به همگی

قسمت دوم مقاله دوپینگ رو براتون نوشتم

دلایل منع دوپینگ

دوپینگ خود به دلایل اساسی زیر ممنوع شناخته شده است:

دلایل فیزیکی:کاربرد داروها طیفی از اثرات جانبی ناخواسته و زیانبار را برای بدن فرد بر جای می گذاردکه می توانند در پاره ای از موارد برگشت ناپذیر باشد و از این رو،صدمات جبران ناپذیری را یر روی سلامتی ورزشکار وارد نمایند.

دلایل اخلاقی: دوپینگ با اهداف عالیه ورزش که سالم سازی جسم و روح میباشد منافات دارد.از طرف دیگر این پدیده زمینه ای برای کشانده شدن چوانان ورزشکار بسوی بلای خانمانسوز اعتیاد را فراهم می آورد.

دلایل قانونی: دوپینگ به دلیل ایجاد برتری غیر منصفانه در صحنه ورزش،بر خلاف مقررات جاری سازمانهای اجرایی ورزش می باشد و ارتکاب آن جرم شناخته میشود.

علل مخالفت با دوپينگ

اصولاً چرا علی رغم آنکه دوپینگ با افزایش کارآیی ورزشکاران همراه است با آن مخالفت میشود؟

مبارزه بر علیه دوپینگ بر سه اصل استور است:

احترام به اخلاق پزشکی و ورزشی

محافظت از سلامت ورزشکاران

فراهم آوردن محیطی برابر برای تمامي ورزشکاران

داروهای دوپینگ

از دیدگاه کلی سه گروه از داروها توسط ورزشکاران مورد استفاده نابجا قرار میگیرند که عبارتند از:

1-داروهای نیروزا که توسط ورزشکار بطور آگاهانه برای افزایش کارآیی ورزشی مورد استفاده قرار میگیرد مانند استروئیدهای آنابولیزان

2-داروهای درمانی که توسط ورزشکار یا پزشک معالج وی بطور آگاهانه و یا ناآگاهانه در قالب نسخه های درمانی مورد استفاده واقع میشوند،طبق مقررات برخی از این داروها نظیر داروهای ضد احتقان مقاد سمپاتیک و داروهای ضد اسهال و یا کورتیکواستروئیدهای موضعی،در صورتی که قبل از مسابقه توسط پزشک تیم،مصرف آنها به اطلاع کمیته برگزار کننده رسیده باشد،مجاز شمرده میشوند.

3-داروهای نشئه آور که برای ایجاد حالت خوشی کاذب و عدم احساس خستگی و تنشهای روحی توسط ورزشکار مصرف میشوند نظیر الکل و ماری جوآنا.

بر اساس نظر مصرف پنج گروه از داروها توسط ورزشکاران در مسابقات ورزشی ممنوع میباشد که عبارتند از: محرکهای سیستم اعصاب مرکزی- ضد دردهای مخدر- استروئیدهای آنابولیزان- داروهای مدر- مسدودکننده های گیرنده های بتاآدرنرژیک

داروهای محرکهای سیستم اعصاب مرکزی:

این داروها در درمان جهت افزایش هوشیاری،رفع خستگی،کاهش اشتها،درمان برخی اختلالات خواب آلودگی و نیز در فزون فعالیتی کودکان بکار میروند.داروهایی از این دسته که در ورزش مورد استفاده نابجا قرار میگیرند،شامل کوکائین،آمفتامین،کافئین و پروپانول آمین هستند.طبق بررسی های بعمل آمده بیش از میلیونها نفر از جوانان کوکائین مصرف میکنند.محرکهای سیستم اعصاب مرکزی توسط ورزشکاران برای افزایش میزان انرژی،دقت و تمرکز حواس،تحریک رفتاری و بالابردن سطح هوشیاری استفاده میشوند.این داروها در حدود 20 درصد از مجموع سوءاستفاده های دارویی را بخود اختصاص میدهند.

کوکائین برای اولین بار توسط فروید جهت درمان دسته ای از اختلالات عصبی بکار رفت،اما بدلیل بروز عوارض جانبی خطرناک و کشف داروهای جدیدتر با خصوصیات برتر،بزودی کنار گذاشته شد.کوکائین ابتدا ایجاد حالت سرخوشی و نشئه و پس از آن حالت ناامیدی مینماید.سرعت انعکاسهای محیطی فرد در پاسخ به دارو بالا رفته ولی در کنار آن،فشار خون و تعدادضربان قلب نیز بطور قابل توجهی افزایش می یابد.از عوارض جانبی کوکائین میتوان به کاهش هماهنگی حرکات،هیجان،بی خوابی،بی قراری،اضطراب،جنون،سکته های قلبی و نارسایی احتقانی قلب اشاره کرد.

به عنوان نمونه مرگ لین بیاس ستاره بسکتبال دانشگاه مریلند آمریکا و دان راجرز فوتبالیست آمریکایی در سال1986 بر اثر اسید وزلاکتیک ناشی از مصرف کوکائین بوده است.آمفتامینها گروه دیگری از این دسته داروها هستند.سرآغاز دوپینگ در وزرشهای نوین با این داروها بوده است.این داروها توسط ورزشکاران جهت کاهش احساس خستگی،افزایش انعکاسهای محیطی و تمرکز حواس،حالت تهاجمی و بالاخره کاهش وزن استفاده میشوند.

بدلیل عدم احساس خستگی توسط ورزشکاران این خطر وجود دارد که این افراد ساعت های متمادی به فعالیت بدنی ادامه داده و عوارض جبران ناپذیری به بدن آنان وارد آید.عوارض قلبی و عروقی،اختلالات انعقاد خون،خشونت و بی رحمی،اعتیاد،تحریک عصبی و گرمازدگی از اثرات ناخواسته این داروها هستند.مرگ کورت انمار جانسون دوچرخه سوار دانمارکی در المپیک 1960 رم در اثر مصرف آمفتامین بوده است.

فتیل پروپانوئل آمین،محرک دیگر سیستم عصبی مرکزی است که در فرمولهای ضدسرما خوردگی جهت رفع احتقان و آبریزش دستگاه تنفسی فوقانی استفاده میشود.این دارو بدلیل،بروز اثرات سمی در مقادیر مصرف بالا کمتر توسط ورزشکاران استفاده شده است.از عوارض جانبی این دارو میتوان به افزایش فشار خون،حملات صرعی،آریتمی قلبی و حتی افزایش احتمال سکته قلبی اشاره کرد.

داروی دیگر محرک سیستم اعصاب مرکزی،کافئین است.کافئین ماده ای از گروه متیل گزانتین ها میباشد که در چای و قهوه بفراوانی وجود دارد.این دارو،علاوه بر خصوصیات کلی تحریک سیستم اعصاب مرکزی بدلیل افزایش مصرف اسیدهای چرب،میتواند انرژی زا هم باشد.کافئین در ترکیب برخی از داروهای مسکن و ضد سرماخوردگی وجود دارد.

در ورزشهای استقامتی،برخی از ورزشکاران از این دارو استفاده میکنند.از عوارض ناخواسته این دارو علاوه بر عوارض کلی،خاصیت مددی،آریتمی قلبی،عدم هماهنگی اعمال دقیق و برهم زدن وضعیت خواب و بیداری را میتوان نام برد.بدلیل وجود کافئین در ترکیب نوشیدنیها معمولی غلظت مجازی معدل12 میکروگرم بر میلی لیتر از این دارو در ادرار تعیین شده است که بالاتر از آن دوپینگ محسوب میشود.

داروهای مدر:

این داروها شامل دسته گسترده ای از ترکیبات شیمیایی با اثر مشترک افزایش میزان دفع ادرار میباشد.داروهای مدر در مواردی نظیر گلوکوم،قلیایی کردن ادرار،آلکالوزمتابولیک،کوه گرفتکی حاد،ادم حاد ریوی،افزایش کلسیم خون،مسمومیت با یونهای مختلف،نارسایی حاد کلیوی،افزایش اسید اوریک خون،فشار خون بالا،نارسایی احتقانی قلبی و دیابت بی مزه کاربرد درمانی دارند.مصرف نابجای داروهای مدر در ورزش بدلیل اثر کاهش وزن ناشی از آنهاست که در رشته هایی نظیر کشتی،وزنه برداری،بوکس،ورزشهای رزمی و قایق رانی مطلوبست به علاوه این داروها برای رقیق کردن ادرار و فرار از نتیجه آزمایشات مثبت سایر داروهای مورد استفاده در دوپینگ بکار میروند.از عوارض ناخواسته این داروها،بهم خوردن تعادل آب و الکترولیتهای بدن(که برای حفظ حیات بسیار ضروری است)و مخاطرات قلبی-عروقی،عصبی و متابولیک ناشی از آن قابل ذکر است

داروهاي دوپينگي

الف)داروهای محرک سیستم عصبی مرکزی:از این رده میتوان آمفتامین،کوکائین،افدرین،پسودو افدرین،فلیل پروپانولامین و ...را نام برد.

ب)داروهای مخدر:از این داروها میتوان از هروئین،مورفین،متادون و ... نام برد.

ج)استروئیدهای آنابولیک:داروهایی نظیر ناندرولون،تستوسترون،اکسی متولون،استانوزولول و ... در این گروه جای میگیرند.

د)داروهای ادرارآور:در این گروه میتوان از فوروسماید،تیازید،اسپیرونالاکتون و ... نام برد.

ه)هورمونهای پپتیدی وگلیکوپروتئینی و آنالوگهای آنها:داروهایی مثل هورمون رشد اریتروپویتین و ... در این دسته جای میگیرند.

با این حال برخی از داروها نیز موجودند که مصرف آنها تا حد خاصی بلامانع است ولی استفاده بیش از حد مجاز آنها دوپینگ تلقی می شود.از این میان می توان از الکل،ماری جوآنا(حشیش)،داروهای بیحس کننده موضعی،کورتیکوستروئیدها و بتابلوکرها نام برد.

اگه نظری هست یا سئوالی دارین ممنون میشم بدونم